Istanbul

Wat je ziet in Istanbul

1. De Ayasofya en de Blauwe Moskee. Ze staan aan hetzelfde plein, tweehonderd meter uit elkaar. De Ayasofya is sinds 2020 weer een moskee: schouders en knieën bedekt, voor vrouwen een hoofddoek, schoenen uit. Ga vroeg of tegen sluitingstijd; midden op de dag staat de rij in de volle zon en is het binnen te druk om omhoog te kijken.
2. De Grote Bazaar en de Egyptische Bazaar. Vierduizend winkels onder een dak, en tien minuten verderop de kleinere specerijenmarkt bij de haven. Allebei dicht op zondag. Afdingen hoort erbij en niemand neemt het persoonlijk: begin rond de helft en loop desnoods weg, dan hoor je het echte bedrag nog achter je aan komen.
3. De Bosporus met de gewone veerboot. Niet de toeristenboot. Met een İstanbulkart stap je bij Eminönü op de stadsveer en vaar je voor een paar lira tussen twee werelddelen door, tussen forenzen met theeglazen. De lange lijn eindigt bij Anadolu Kavağı, waar je boven bij de ruine uitkijkt richting de Zwarte Zee.
4. Topkapı en de Basilica Cisterne. Het paleis is geen gebouw maar vier binnenhoven achter elkaar, met de schatkamer en het uitzicht over de Gouden Hoorn achterin; de harem kost apart en is het waard. De cisterne ligt honderdvijftig meter verderop: een onderaardse zaal op driehonderd zuilen, met twee Medusakoppen die iemand in de zesde eeuw ondersteboven als voetstuk gebruikte.
5. Kadiköy, de Aziatische kant. Twintig minuten varen en je bent in de stad waar Istanbulers zelf wonen. De markt van Kadiköy heeft geen souvenirs maar vis, kaas en zuurwaren, en in Moda loop je langs het water met iedereen die daar 's avonds gaat zitten. Hier eet je beter en de helft goedkoper dan in Sultanahmet.
6. Balat en de Süleymaniye. Balat is de oude Joodse en Griekse wijk aan de Gouden Hoorn: steile straatjes, gekleurde huizen, wasgoed boven je hoofd. Loop omhoog naar de Süleymaniye, de mooiste moskee van de stad en die van Sinan zelf. Op het terras achter de tuin zit je met uitzicht over het water en een kwart van de mensen.

Mee terug nemen: Lokum van een echte banketbakker en niet uit de bazaardoos, zwarte thee per ons, en een koperen cezve om thuis Turkse koffie in te zetten.