Venetië

Wat je ziet in Venetië

1. Verdwalen, en dat is het punt. Venetië heeft geen adressen die je kunt volgen en dat is geen probleem: het eiland is drie kilometer breed en je komt altijd ergens uit. Loop weg van de as Rialto-San Marco en binnen twee straten is het stil. De dagjesmensen blijven op die as, allemaal, de hele dag.
2. Lijn 1 over het Canal Grande. De goedkoopste boottocht van de stad is de gewone waterbus. Lijn 1 doet het hele Canal Grande, stopt overal, en als je achterin buiten gaat staan zie je precies wat een rondvaart laat zien. Een dagkaart verdien je terug in drie ritten.
3. San Marco: het goud zit boven. De kerk zelf loop je in tien minuten door. Wat je wel moet betalen is de Pala d'Oro achter het altaar en de trap naar boven, waar de vier bronzen paarden staan en je vanaf de loggia over het plein kijkt. Ga voor negen uur of in het laatste uur.
4. Cannaregio en het Ghetto. Hier komt het woord vandaan: in 1516 werd de Joodse bevolking naar een eiland met een oude gieterij gestuurd, il geto. Omdat er niet in de breedte gebouwd mocht worden, zijn de huizen rond het plein de hoogste van Venetië. Cannaregio eromheen is de wijk waar mensen boodschappen doen.
5. Burano en Torcello. Vanaf Fondamente Nove vaart de boot in drie kwartier naar Burano, waar de huizen om de beurt in een andere kleur staan omdat vissers ze in de mist moesten herkennen. Stap een halte eerder of later uit bij Torcello: tien inwoners, en in de kathedraal een Byzantijns Laatste Oordeel van duizend jaar oud.
6. Cicchetti in een bacaro. Geen restaurant met een menu, maar een smalle bar waar je staand kleine bordjes bestelt en er een ombra bij drinkt, een glas wijn van een paar euro. Rond zes uur is het overal vol. Neem contant geld mee, de kleine zaken willen dat liever.

Mee terug nemen: Glas uit Murano, maar gekocht op Murano zelf en met het merkteken erop; of een masker van papier-maché uit een werkplaats waar je de mallen ziet staan.