Pescara

Wat je ziet in Pescara

1. Het strand, en dat je niet voor de stad komt. Pescara is zestien kilometer zand en een promenade, en verder een gewone Italiaanse stad die in de oorlog is platgegooid. Dat is geen nadeel: je vliegt hierheen voor wat er achter ligt. Tussen de betaalde stranden liggen overal gratis stukken, spiaggia libera, met dezelfde zee.
2. De kust van de trabocchi. Ten zuiden van Pescara staan houten vissersmachines op palen in zee, met netten aan lange armen; sommige zijn nu restaurants waar je boven het water eet. Erlangs loopt de Via Verde, een fietspad over een opgeheven spoorlijn, veertig kilometer door de tunnels heen.
3. Campo Imperatore, het kleine Tibet. Een uur landinwaarts ligt een hoogvlakte van vijfentwintig kilometer onder de Gran Sasso, waar niets staat behalve gras, paarden en schapen. Ze noemen het Piccolo Tibet en er zijn westerns opgenomen. Boven is het ook in juli fris.
4. Rocca Calascio en de dorpen van de Gran Sasso. De hoogste burchtruïne van de Apennijnen, op 1.460 meter, waar je het laatste stuk naartoe loopt. Eronder ligt Santo Stefano di Sessanio, een middeleeuws dorp van honderd inwoners dat steen voor steen is opgeknapt in plaats van afgebroken.
5. Sulmona. De stad van de confetti: gesuikerde amandelen die ze hier sinds de vijftiende eeuw maken en tot bloemen binden, met winkels vol boeketten die je niet kunt ruiken. Het plein staat onder een middeleeuws aquaduct, en Ovidius is hier geboren.
6. De Majella en de kluizenaarshutten. Het tweede massief van Abruzzo, waar in de rotswanden kapellen zijn gebouwd die je alleen te voet bereikt — San Bartolomeo in Legio ligt onder een overhangende rots en is een half uur dalen. Dit is het deel van Italië waar in september geen rij staat.

Mee terug nemen: Confetti uit Sulmona in een blik, saffraan uit L'Aquila -een van de duurste ter wereld en hier betaalbaar- en een fles Montepulciano d'Abruzzo van een coöperatie.